• Πίκρα η ζάχαρη!

    Πώς η κραταιά μέχρι πρό τινος ελληνική βιομηχανία ζάχαρης κατέρρευσε και απειλείται πλέον με πλήρη αφανισμό; Πώς, από τα 10 εκατ. κέρδη που έγραφε το 2005 στον ισολογισμό της, έφτασε σήμερα να κλείνει τα εργοστάσιά της, την ώρα μάλιστα που οι διεθνείς τιμές του προϊόντος έχουν απογειωθεί; Πώς από τα 400.000 στρέμματα τεύτλων απέμειναν 55.000, πώς οι 1.320 μόνιμοι εργαζόμενοι έγιναν μόλις 428, πώς οι 320.000 τόνοι παραγωγής μειώθηκαν σε 35.000 και πώς ναυάγησε κι αυτό ακόμα το σχέδιο παραγωγής βιοκαυσίμων; Και, τελικά, ποιοι και πώς αντικατέστησαν το πρόσημο «συν» με «μείον»; Εχουμε και λέμε: Η Κοινή Αγροτική Πολιτική που διέταξε. Οι ελληνικές κυβερνήσεις που εκτέλεσαν. Οι τραπεζίτες που εξυπηρετήθηκαν. Το λόμπι των πετρελαιάδων που επέβαλαν. Οι κομματικοί «κουμπάροι» που άλωσαν. Μια υπόθεση που δεν καταπίνεται ούτε με κάμποσα κουταλάκια ζάχαρης. Που κι αυτή εισαγωγής είναι πια.

    0

  • Έξι πρόσωπα αφηγούνται την άγνωστη ιστορία τους

    Στο κτήριο «Υπατία» 237 άνθρωποι που βρίσκονται πλέον στην 27η ημέρα απεργίας πείνας, παίρνοντας μόνο νερό και ζάχαρη, ριψοκινδυνεύουν τη ζωή τους. Είναι μετανάστες. Οι λέξεις με τις οποίες έχουμε συνδέσει την ύπαρξή τους είναι: φράχτες, ναρκοπέδια, αστυνομία, FRONTEX, ρατσισμός, μαύρη εργασία. Πίσω από τη σημειολογία αυτών των λέξεων, όμως, υπάρχουν τα πρόσωπα και οι ιστορίες τους. Οταν ακόμα οι «μετανάστες» ήταν «κανονικοί» άνθρωποι…

    Image1

  • Κι αν φύγουν

    Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο• έγινε γνωστός γι’ αυτό και πέθανε γι’ αυτό. Αλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην.

    Image1

  • Ναυπηγεία Σκαραμαγκά

    Πίσω από τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, τον μεγάλο ασθενή της ελληνικής οικονομίας, σύμβολο -υποτίθεται- της ελληνικής αδυναμίας να χειριστούμε τα του οίκου μας, κρύβεται ένα χρόνιο σκάνδαλο μειοδοσίας ελληνικών κυβερνήσεων και ασυδοσίας ξένων επενδυτών, που για καιρό πουλούσαν και αγόραζαν, αποσπώντας εκβιαστικά επιδοτήσεις και κρατικές παραγγελίες. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις, αντί να υπερασπιστούν το δημόσιο συμφέρον, χάρισαν τεράστια κέρδη σε λεγεώνες από golden boys ημεδαπά και αλλοδαπά.

    Image1

  • Πογκρόμ στον Νέο Κόσμο

    «Εναν καφέ για την κυρία κι ένα ποτήρι ακουαφόρτε για τον Αράπη». Το υποχρεωτικό Ελληνόπουλο που κάθεται δίπλα μου το λένε Μάκη και είναι πρόθυμος να μου εξηγήσει «τι συμβαίνει στην ήρεμη γειτονιά μας μετά την επέλαση των Αραπάδων». Λίγα μέτρα μακριά από το τζαμί, πάντως, το καφενεδάκι φαίνεται ανήσυχο εν όψει της πορείας που οργανώνουν αντιρατσιστικές οργανώσεις μετά τα επεισόδια που τάραξαν τον Ν. Κόσμο.

    Image1

  • Ολυμπιακό χωριό

    Είναι «το μεγαλύτερο ελληνικό οικιστικό πείραμα όλων των εποχών»; «Αμα θες να το δεις χωριό, το βλέπεις: και χωράφια έχει γύρω και πράσινο. Αμα θες να το δεις σαν πόλη, το βλέπεις: κι αμάξια έχει και κεραίες κινητής τηλεφωνίας. Αμα θες να το δεις σαν γκέτο, το βλέπεις: και συμμορίες έχει, και συρματοπλέγματα, και βανδαλισμούς. Εσύ τι θες να δεις;»

    image

  • Κωνσταντίνα Κούνεβα – Ιστορία εργασιακής φρίκης

    «Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει… Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο.

    Image1

  • Το χωριό των σπουργιτιών

    Θα πεθάνουν σε ένα κλίμα αγάπης και αξιοπρέπειας. Γιατί ο HIV είναι ο ιός των φτωχών ανθρώπων: όλων αυτών που ζουν στο γκέτο, υπάρχουν κομμάτια που δυσκολεύονται να γεννηθούν. Αυτό εδώ θα ήθελε να μην υπάρχει.Αυτό που σκοτώνει τους ανθρώπους είναι η άγνοια και η φτώχεια.

    Εικόνα 1

  • Φράουλες & Αίμα

    Στην Ηλεία τα τελευταία τρία χρόνια συντελείται ένα μικρό οικονομικό θαύμα την ώρα που η αγροτική οικονομία μαραζώνει. Με πρωτοποριακές καλλιέργειες, καλύτερες ποικιλίες φρούτων και ευρωπαϊκή αντίληψη στη διακίνηση και την οργάνωση, οι αγρότες ανοίγουν συνεχώς νέες αγορές και διπλασιάζουν τα εισοδήματά τους. Όχι άδικα λοιπόν αποκαλούν τη φράουλα «κόκκινο χρυσό». Κι εμείς αυτό το κόκκινο αναζητούσαμε όταν κατεβήκαμε πριν λίγες μέρες στη Νέα Μανωλάδα. Το χρυσό ήταν όντως βαμμένο κόκκινο, αλλά δεν ήταν το κόκκινο της φράουλας. Ήταν το αίμα.

    cover

  • Σωματεμπορία Νιγηριανών γυναικών-Η σιωπή των αρχών

    Όταν η Κ.Λ. αποφάσισε να σπάσει τον όρκο της σιωπής και να μιλήσει ανοιχτά πριν ένα μήνα στο Έψιλον για το νιγηριανό κύκλωμα σωματεμπορίας, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι υπάρχει κάτι ισχυρότερο και πιο απειλητικό από το βουντού. Κι όμως, ο νεοελληνικός σουρεαλισμός είναι ανίκητος: η Κ.Λ. όχι μόνο δεν αναγνωρίζεται ως θύμα τράφικινγκ από τις αρχές του τόπου, αλλά απειλείται και με απέλαση. Ξέρετε πώς τιμωρείται το σεξ εκτός γάμου στη Νιγηρία;

    image1
3
cover

Ελληνική Χαλυβουργία

Για τους περισσότερους από εμάς, η Ελληνική Χαλυβουργία δεν είναι παρά ένα ρυπαρό εργοστάσιο στο δρόμο για την Κόρινθο. Περνώντας μπροστά του, σπάνια υποψιαζόμαστε ότι εκεί δουλεύουν άνθρωποι. Με όνειρα και ευαισθησίες, με παιδιά και εγγόνια, με φιλότιμο και αξιοπρέπεια. Δυστυχώς, το ίδιο φαίνεται ότι σκέφθηκε και η διεύθυνση, που πριν από εβδομάδες αποφάσισε να αρχίσει τις απολύσεις και τις μειώσεις μισθών. Όμως, οι εργαζόμενοι που τόσα χρόνια πάλευαν με τη φωτιά και συχνά το πλήρωναν βαριά, αντέδρασαν, απαιτώντας το δίκιο τους. Το ξέρουμε, τέτοια λάθη διαχείρισης συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες, αλλά εδώ, τουλάχιστον, οι εργαζόμενοι αντέδρασαν συλλογικά, αλληλέγγυα και με πείσμα. Ατσάλινο, φυσικά.

Ντίνα Δασκαλοπούλου
11 Δεκεμβρίου 2011
Έψιλον - Κ.Ε., ρεπορτάζ
0
1

18 άνω-κάτω

Συναντηθήκαμε τις μέρες της μεγάλης στέρησης, όταν πονάς τόσο πολύ που προτιμάς να πεθάνεις. Όταν δεν έχεις πια ούτε μάνα, ούτε πατέρα, ούτε αξιοπρέπεια, όταν δεν σε νοιάζει καν το όνομά σου. Όταν το μόνο που ψάχνεις είναι η επόμενη Δόση. Μόνο που αυτή τη φορά, η χαρμάνα δεν ήταν δικιά τους. Τώρα, εκείνοι ήταν «καθαροί» και χάζευαν τα «πρεζάκια της τηλεόρασης»: «Δεν τίθεται θέμα εθνικής ανεξαρτησίας, είμαστε μόνο οικονομικά εξαρτημένοι», έλεγε το κρόουλ. Τα αγόρια και τα κορίτσια του 18 Άνω γέλαγαν. Ούτε ειρωνικά ούτε πικραμένα· γέλαγαν με τον τρόπο αυτού που ξέρει.

Ντίνα Δασκαλοπούλου
20 Νοεμβρίου 2011
Έψιλον - Κ.Ε., ρεπορτάζ
0
εξώφυλλο

Ρέκβιεμ Στη Μεσαία Τάξη

Από το «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα», του αείμνηστου Ανδρέα, στο «Λεφτά υπάρχουν» (αλλά αλλού…) του Γιώργου, από την εικονική ευημερία του ’90 στην πραγματικότητα της πτώχευσης του ’11, από το «Η Ελλάδα στους Ελληνες», στο «Η Ελλάδα στο ΔΝΤ»: Τα τελευταία 30 χρόνια ελληνικής ιστορίας συνδέονται με την άνοδο της μεσαίας τάξης. Τον τελευταίο, με την πτώση της. Εζησε το ελληνικό της όνειρο, τώρα ζει το χειρότερο εφιάλτη της ανακαλύπτοντας αποσβολωμένη πως εν μια νυκτί της παίρνουν όσα πίστεψε ότι έχει κατακτήσει. Μια σύντομη άνοιξη, σαν παραμύθι, ενόψει ενός μακρύ χειμώνα; Υπάρχει, άραγε, σε κάτι άλλο να ελπίσουμε;

Ντίνα Δασκαλοπούλου
6 Νοεμβρίου 2011
Έψιλον - Κ.Ε.
« 0ld eNtrIes